Rachela i Jan Moliccy

mgr Rachela Molicka (Stowarzyszenie „Skrzydła“, Kraków)

Psychoterapeutka, trenerka grupowa, absolwentka Wydziału Filozoficznego UJ. Ukończyła całościowe szkolenie w psychoterapii psychodynamicznej CMUJ; kurs psychoterapii Jungowskiej IAAP (International Association for Analytical Psychology — certyfikat), oraz 1 stopień szkolenia w psychodramie wg Moreno w Europejskim Instytucie Psychodramy, z tytułem asystentki psychodramy. W latach 1998-2005 związana z Kliniką Psychiatrii Dorosłych CMUJ, gdzie pracowała w Oddziale Dziennym (psychoterapia indywidualna i grupowa pacjentów psychotycznych, terapia rodzin, grupa wielorodzinna oraz praca naukowa) oraz w Oddziale Nerwic i Zaburzeń Osobowości (psychoterapia indywidualna i grupowa). Specjalizuje się w psychoterapii indywidualnej i grupowej (nerwice, lęki, depresje, zaburzenia osobowości, zaburzenia jedzenia). Pracuje w nurcie psychodynamicznym, stosuje także psychodramę i psychorysunek. Współtwórczyni Teatru trochę Innego, w którym aktorami są osoby i grupy zagrożone wykluczeniem społecznym. Inicjatorka, współzałożycielka i od 2003 roku prezes Zarządu Stowarzyszenia Skrzydła — Centrum Terapii, Sztuki i Integracji. Od 1997 roku prowadzi także warsztaty psychologiczne dla dzieci, młodzieży, dorosłych, osób niepełnosprawnych, a także dla biznesu (m.in. treningi komunikacji interpersonalnej, asertywności, integracyjne, wrażliwości, psychoprofilaktyczne, psychoedukacyjne), specjalizując się w warsztatach przeciwdziałania dyskryminacji (ze względu na wiek, płeć, orientację seksualną, wyznanie, przynależność etniczną, sprawność i z innych przyczyn), technice forum theater oraz w treningach twórczości. Stypendystka Ministra Kultury w roku 2006 w dziedzinie: teatr.

Jan Molicki (Stowarzyszenie „Skrzydła“, Kraków)

Aktor, reżyser, od ponad 20 lat aktywnie uczestniczy w twórczym życiu Krakowa, poprzez projekty teatralne, telewizyjne i filmowe. Współpracował m.in. z Teatrem Ludowym, Teatrem 38, Teatrem — Studio Mobile, Studiem Te - Art., Międzynarodowym Teatrem Edukacji, Teatrem Współczesnym w Krakowie. Od wielu lat prowadzi warsztaty teatralne dla dzieci, młodzieży, dorosłych, osób niepełnosprawnych, a także dla biznesu (m.in. Centrum Kultury i Sztuki Osób Niepełnosprawnych Moliere, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Zakon Pijarów, Program Młodzież UE i in.). Twórca i dyrektor Teatru trochę Innego — miejsca twórczych zmagań osób i grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, a także koordynator pracy artystycznej. Inicjator i współzałożyciel Stowarzyszenia Skrzydła — Centrum Terapii, Sztuki i Integracji. Autor scenariuszy i reżyser spektakli nagradzanych na krajowych i międzynarodowych festiwalach teatralnych (m.in. Międzynarodowe Biennale Terapia i Teatr, Międzynarodowy Festiwal Teatrów Wspaniałych, Krakowskie Spotkania Artystyczne Gaudium).Stypendysta Ministra Kultury na rok 2006 w dziedzinie: teatr

Wykład: „Lekcja teatru — lekcja życia“

Wykład będzie prezentacją kilkuletnich doświadczeń w prowadzeniu teatru integracyjnego, w którym trzon stanowią osoby niepełnosprawne fizycznie, intelektualnie i psychicznie. Zostaną zaprezentowane podstawowe założenia, metody pracy oraz stosowane techniki. W szczególności zostanie przybliżona praca nad ostatnim spektaklem Teatru trochę Innego pt. „Bez słów“, opartym na jednoaktówkach Samuela Becketta.

Warsztat: „Podstawowe techniki teatralne w pracy z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym“

Warsztat będzie prezentacją podstawowych technik teatralnych w pracy z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym, a w szczególności technik rozgrzewkowych, pracy z głosem, pracy z ciałem i pantomimy. Ćwiczenia te zostały tak dobrane, aby w tak krótkim czasie można było zapoznać się z jak największą ilością metod i sposobów pracy. To może być inspiracją do własnych poszukiwań. Ważna jest aktywne uczestnictwo, gdyż tylko wypróbowując każde ćwiczenie i technikę na sobie - możemy potem z sukcesem sami stosować je w pracy z grupą. Każde ćwiczenie ma swój sens i cel - o tym trzeba pamiętać wykorzystując je w pracy, nie wolno stosować ich w sposób przypadkowy. Należy zawsze monitorować to, co dzieje się w grupie i być elastycznym. Dlatego grupę zawsze powinny prowadzić 2 osoby: instruktor i psycholog.