Adam Szymura (Teatr Batis)

Wykształcenie: Magister pedagogiki (Wyższa Szkoła Filozoficzno - Pedagogiczna "Ignatianum" w Krakowie)

Praca : Teatr Śląski (1989- 2005). Własna działalność gospodarcza : Autorski Teatr Batis (od 1996 do nadal). Początkowo powstawały spektakle teatralne dla dzieci. Współpracowali z nami aktorzy Teatru Śląskiego w Katowicach. W latach 1996-2003 powstało 9 premier. Każdorazowo byłem autorem tekstu i reżyserem spektakli.

Przedstawienia były prezentowane głownie na terenie Górnego Śląska ale również w Krakowie, Warszawie, Olsztynie; także za granicą (Rumunia, Serbia, Rosja)

W roku 2001 byłem współautorem programu profilaktycznego dotyczącego uzależnień, skierowanego dla dzieci ze szkół podstawowych pt. "Lekcja tańca". Program był realizowany w Katowicach i Świętochłowicach. Od tego czasu działalność naszego koncentrowała się na projektach o charakterze terapeutycznym, realizowanych m.in. w Areszcie Śledczym w Katowicach i ZK w Lublińcu.

Realizacja programów :

• Losol, Equal — we współpracy z Centrum Praw Kobiet w Warszawie.
• „Skazane na sukces“, „Inwestycja w przyszłość“, „Kultowa młodzież razem“ — we współpracy z Pro- Inwest w Katowicach.

Prowadziłem także zajęcia teatralne z dziećmi i młodzieżą w Domach Kultury w Katowicach i w Pszczynie.

Wielokrotnie byłem jurorem podczas przeglądów teatralnych dzieci i młodzieży w tym również dla dzieci niepełnosprawnych

Obecnie jestem wykładowcą w Wyższej Szkole Administracji w Bielsku — Białej i pracuję jako wychowawca ds. kulturalno-oświatowych w Areszcie Śledczym w Gliwicach.

Warsztat: „Podstawy tworzenia spektaklu terapeutycznego“

Warsztat przygotowany został na kanwie mojej pracy w ramach projektu teatralnego, który realizowałem jako część inicjatywy Centrum Praw Kobiet w Warszawie pt. Praca i godne życie dla kobiet ofiar przemocy, finansowanej z funduszy unijnych (Equal).

Jednym z partnerów projektu Centrum Praw Kobiet był Zakład Karny w Lublińcu i w ramach tej współpracy powstało przedstawienie pt. Zapach dzikiej róży. Jestem autorem i reżyserem tego spektaklu, w którym występowały kobiety, zdiagnozowane jako ofiary przemocy w rodzinie, odbywające karę pozbawienia wolności od 8 do 15 lat.

Spektakl był wystawiany nie tylko w Lublińcu ale także i w Zamościu, Cieszynie, Katowicach, Prudniku, Wrocławiu, w Obrze koło Poznania, a także 3-krotnie w Warszawie, a nawet za granicą w Ljubljanie (Słowenia) oraz w Bratysławie (Słowacja).